search instagram arrow-down

De angst van de grafitty artiest

Mijn naam is Hugo, maar plaag me daar niet mee. Ik ben een grafitty artiest, althans zo beoordeel ik dat. Mijn vriendin vindt dat mijn creaties niets met kunst te maken heeft, maar die heb ik ook niet in huis gehaald om kritiek te hebben doch uitsluitend om het bed mee te delen.

Ik werk op alle bereikbare oppervlakken op rijkswegen, stations en langs het spoor. Niet bij particulieren want ik heb geen zin om met een bijl achterna te worden gezeten. Werken is wel een groot woord want ik heb nog nooit gewerkt. De overheid dankbaar voor de maandelijkse uitkeringen. De TV is van oude datum en een draadje naar de buren op hun KPN-aansluiting en een kastje deed de rest. Mijn vriendin kijkt graag naar die praatgraag programma’s op televisie. Ik kijk alleen naar de persconferenties. Altijd lachen. Die lui zijn nog meer illegaal bezig dan ik. En de overeenkomst met mij is dat we er allebei mee weg komen. Er zijn meer overeenkomsten. We moeten buiten het zicht van het volk onze planning maken en deze op een slimme manier introduceren. Daarom heb ik het over kunst in plaats van ordinaire bekladding.

Zolang die BOA’s en politie wordt ingezet om bejaarden te controleren of die mondkapjes dragen in de Jumbo’s heeft ons metier geen last bij het creëren van onze kunstwerken.

Toch is er zorg en dat vult me met enige angst. Uit één of andere hoek blijkt een andere aanpak voorgesteld om grafitty artiesten tegen te gaan. Het is al in een testfase. Niet met het constant verwijderen van grafitty, maar door kunstwerken te vernietigen door er rare beelden overheen te spuiten. Niet het volledige kunstwerk maar een groot deel daarvan. Nog gemener is hun aanpak om niet alle kunstwerken aan te pakken doch een paar stuks op een rij. Hiermee wordt kwaad bloed gezet bij onze collega’s. Wie heeft dat gedaan wordt dan de vraag. Is er jalousie of afgunst in het spel? Ik voorzie dat als dit experiment verder wordt uitgerold de grafitty artiesten elkaar met verfbussen te lijf zullen gaan. En ons metier een stille dood sterft.

Zowel de toekomst van die huidige regeringslui als die van ons is onzeker geworden.

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: